با تمام راه هایی که بلد بودام
در خودم ،میان یک هزار راهی تو در تو گم شده ام
کدام راه مرا باز خواهد گرداند؟

دوباره می چرخم میان تمام ورق های خاک گرفته ی افکارم
به برگه ی آخر رسیدم
و باز دوباره از نو شروع می کنم
هیچ هدفی نیست
فقط ،
می دانم
آنکه باید باشم نیستم
و شاید برای همیشه در خود فرو بریزم
میان یک علامت سئوال:
چرا آدم ها فراموشکارند؟
باید خط قرمزی بکشم دور تا دور خودم
و با خط خوش روی کاغذی بنویسم:
از جنس شما نیست
هرچه می خواهید قضاوت کنید.

بهروز قاسمی